پارسه پلاس یک شرکت همکار محور
اطلاعات تماس
تهران بلوار مرزداران خیابان ناهید کوچه گلستان ۵ پلاک ۳۳
ساختمان پارسه پلاس
info [at] ParsePlus.com
2144223175 98+
ما را دنبال کنید

رایانش ابری

رایانش ابری

اینکه کدام مدل ممکن است توسط یک سازمان انتخاب شود نیز بستگی به معیارهای آن سازمان دارد .معمولا ابرهای خصوصی بیشتر توسط شرکت های بزرگ و سازمان های دولتی استفاده میشود و این به دلیل تسلط بیشتر روی جنبه های امنیتی و امکان دسترسی به پارامترهای کنترلی بیشتر می باشد. اگرچه این ممکن است هزینه هایی در حد ایجاد زیرساخت های واقعی به صورت سنتی را داشته باشد ولی سازمان ها حاضر به پرداخت آن هستند ولی در مقابل سازمان های کوچک و متوسط از ابرهای عمومی بیشتر استفاده میکنند این برای آن ها از نظر هزینه و پشتیبانی نیز کم هزینه تر تمام میشود.

 

دلیل اینکه شرکتها تمایل دارند از سیستم بزرگ داده و دانش ابری استفاده کنند، به شرح زیر است:

دانش محاسبات ابری، این قابلیت را دارد که ابزارهای مختلفی را در راستای ذخیره، پردازش، تجزیه و تحلیل، تصویرسازی و مدیریت مقدار نامحدودی از داده به کار گیرند. دانش محاسبات ابری می تواند با استفاده از زنجیرههای داخلی ابزار، تجزیه و تحلیل داده را به شکل مقیاس پذیر انجام دهد.

جمع آوری، ذخیره و پردازش برخی از داده ها توسط سیستمهای پیش فرض بسیار دشوار است. دانش محاسبات ابری میتواند از پس این وظایف برآید.

افزایش مقیاس پذیری و قابلیت انعطاف، کاهش هزینه های عملیاتی و تسهیل انجام تحولات ، مزایای دیگر رایانش ابری برای سازمان ها و مؤسسات هستند.


 

سرور رایانش ابری چیست؟

یک سرور رایانش ابری ، یک سرور مجازی است که بخشی از یک رایانش ابری می باشد. در سرور ابری ، مشترک توسط پنل مجازی ای که توسط ارائه دهنده خدمات به او اختصاص داده شده است می تواند سرور خود را کنترل کند.

تفاوت یک سرور رایانش ابری با سایر سرور های مجازی یا VPSها در این است که اطالاعات سرور رایانش ابری از راه دور کنترل و پردازش می شود.

 

مزایای سرور ابری در چیست؟

 

*در یک ابر ، کامپیوتر هایی که در یک موقعیت مکانی متمرکز نشده اند می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در یک سرور ابری ، اطلاعات در کامپیوتر های یک ابر ذخیره می شوند. بنابراین یکی از مزیت های سرور ابری در این است که در صورت بروز حوادث غیر مترقبه نظیر نقص در سخت افزار یا آتش سوزی ، سرویس دادن به درخواست کننده گان متوقف نخواهد شد.

 

*سرور ابری هزینه ها را کاهش می دهد. در یک سرور ابری ، شما فقط به اندازه مصرف از سرور هزینه پرداخت خواهید کرد. بنابراین زمانی که نیاز به فضای ذخیره بیشتر داشته باشید، می توانید در هر زمان از طریق پنل اختصاصی خود سرور را ارتقا داده و هزینه آن را پرداخت کنید.

 

*سرور ابری خاصیت Redundant دارد.

 

امروزه برای ذخیره سازی داده ها می توان از فضاهای ابری استفاده کرد که دسترسی به داده ها را در هر زمان و مکان امکان پذیر می نماید.

برای متصل شدن به فضاهای ابری می توان از نرم افزارهای مختلفی برای انواع سیستم عامل ها استفاده کرد که این نرم افزارها شامل Windows,Android,Ios نیز می باشد.

از نرم افزارهای ابری معروف می توان GoogleDrive ,OneDrive ,Dropbox, iCloud نام برد.

 

هاست اشتراکی و هاست اختصاصی.

*هاست اشتراکی گزینه ارزانتری است که منابع سرور آن بین مشتریان به اشتراک گذاشته می شود. از معایب هاست اشتراکی می توان به عدم انعطاف پذیری و محدودیت مصرف منابع اشاره کرد.

 

*هاستینگ اختصاصی نوع پیشرفته هاستینگ محسوب می شود که مشتری یک و یا چند سرور فیزیکی را به طور کامل خریداری می کند و تمام منابع آن در دسترس قرار می گیرد. سرور اختصاصی باعث می شود کاربر کنترل کامل روی میزبانی خود داشته باشد. از آنجایی که میزان منابع باید پیش بینی شود تا از پس ترافیک برآید، اگر این منابع کم درنظر گرفته شود زمانی که سایت با ریکوئست و ترافیک بالا مواجه شود سرور دچار اختلال خواهد شد و اگر این منابع زیاد در نظر گرفته شود در صورت عدم نیاز به آن ها هزینه آن باید پرداخت شود.

 

*هاستینگ کلود به مشتریان بهترین راه حل را خواهد داد. زیرا منابع می تواند در صورت نیاز افزایش و در صورت عدم نیاز کاهش یابد و این انعطاف پذیری باعث کارایی هزینه خواهد شد.برخالف سرورهای اختصاصی، سرورهای کلود می تواند روی هایپروایزر نیز اجرا شود. نقش هایپروایزر کنترل ظرفیت سیستم عامل ها است بنابرین هر جا که نیاز باشد اختصاص ظرفیت انجام می شود. در هاستینگ کلود از سرورهای کلود متعدد استفاده می شود که دردسترس مشتریان خواهد بود. هر زمان که مشتری به منابع بیشتر نیاز داشته باشد اختصاص منابع انجام خواهد شد و زمانی که یکی از این سرورها از کار بیافتد دیگر سرورها جایگزین آن خواهند شد.

 

یک کلود یا ابر، در حقیقت ردیفی گسترده از کامپیوترها یی است که به یکدیگر متصل شده اند و بعنوان یک اکو سیستم واحد به فعالیت می پردازند. ابرها به گونه ای پیکربندی می شوند تا یک یا چند نوع سرویس به خصوص نظیر ذخیره ی داده، تحویل محتوا، یا اپلیکیشنها را به گونه ای ارائه کنند که کاربران آن یعنی ما و شما بتوانیم از راه دور به این سرویسها دسترسی داشته باشیم.

تصور کنید که یک فضای ذخیره سازی بر روی یک سرور اجاره کرده اید. اگر این سرور به صورت واحد و بدون هیچ ارتباطی با سایر سرورها وظیفه ی نگهداری و پردازش داده های شما را بر عهده داشته باشد ممکن است بارها و بارها بنا بر دلایل مختلفی از بروزرسانی سیستم عامل گرفته تا مشکل سخت افزاری با نقصان مواجه شود.

 

سرویس های ابری  کاملا از پیش پیکربندی می شوند تا کاربر بتواند بدون نیاز به اعمال هیچگونه تنظیمات خاصی، به بهره بردن از آن بپردازد.

 

ابر خصوصی: ابر خصوصی به منظور استفاده ی یک واحد یا سازمان ایجاد شده و مختص خدمت رسانی به نیازهای همان واحد یا سازمان می ماند. البته با وجود این مساله، ابر همچنان باید در خارج از موسسه و در فضای مخصوص دیتاسنتر باقی بماند تا مفهوم ابر به آن اطلاق شود. مدیریت یک ابر خصوصی میتواند به شیوه ی داخلی توسط واحدی که از این ابر استفاده می کند( یا توسط شخص یا مرکز ثالث )که ابر را برای واحد مذکور مدیریت خواهد کرد صورت پذیرد.

ابر عمومی: پر واضح است که ابرهای عمومی برای استفاده ی عموم افراد در دسترس قرار دارند. از منظر ساختاری، تفاوت به خصوصی بجز در ارائه دسترسی به اشخاصی که امکان استفاده از این سرویسها را دارند میان ابر خصوصی و عمومی وجود ندارد. یک مثال محبوب از ابر عمومی میتواند سرویس شناخته شده ی در اپ باکس باشد.

 

ابر آمیخته یا هیبریدی: زمانی که یک ارائه کننده ی خدمات ابری، هم سرویس عمومی و هم خصوصی ابری را ارائه کند، آنچه با آن مواجه هستیم را ابر آمیخته نام خواهیم نهاد. چنین رخدادی برای نمونه زمانی اتفاق می افتد که دو ابر جدا از یکدیگر، برای اشتراک عملکردها به یکدیگر پیوسته یا زمانی که یک کمپانی بخصوص، به تکامل و گسترش سیستم های خود به منظور ارائه ی سرویس های جدید می پردازد.

ابر اجتماعی: زمانی که یک ابر خصوصی در میان چند واحد یا سازمان به اشتراک گذاشته شود، به یک ابر اجتماعی ( کامیونیتی)تبدیل خواهد شد. اگر بخواهیم از زاویه ی دیگری به این گزینه بنگریم، ابر اجتماعی در حقیقت یک ابر شبه عمومی است که به چند سازمان یا واحد بخصوص محدود شده است.